Türk Mûsikîsinde Çalgılar
Müzikte çalgı
1,
istisnâi birkaç form dışında, Ses Müziğinin vazgeçilmez eşlik
unsuru ve başlıbaşına bir Müzik türü olarak çifte fonksiyona
sahiptir .Türklerin Hun'lardanberi her iki fonksiyonuyla da kullandıkları
mûsikî aletleri, İslamiyetten sonra bir din adamlarının etkisiyle
Mehterhâne, Enderûn ve sazın serbest oldugu tekkelerle şuurlu din
adamlarının koruması sayesinde kurtulabilmiştir.
2Osmarılı mûsikîsi formları ile çalgıları arasında,
çağlara göre eskilerinin gözden düşüp yenilerinin moda olması şeklinde
bir kader birliği görülür .Osmanlı klâsik ve halk mûsikîsinde kullanılan
bütün telli/saplı çalgıların atası olan Kopuz'un ömrü 18.yy'a
kadar devam edebilmiş, 10 ila 16. yy. arası çok revaçta olan Ud
yerini --l9.yy. sonunda yeniden almak üzere-- 1 7 .YY .dan itibaren
Tanbur'a bırakmış, tarihi Türk harpi Çeng'le, Türk pan flütü Miskal
19.yy, Santur ise 20. yy .da artık kullanılmaz olmuşlardır .Önce
viola d'amore şeklinde Sinekemanı adı ile Batıdan gelen Keman,
daha sonra Viyola, Viyolonsel ve Kontrbas ile, önceleri Köçekçe ve
Tavşanca adı verilen saray rakslarının eşlik sazı olan Kemençe ve
Lavta 20. yy.da klasik mûsikîye de girmiş; Kaşık'la Zilli Maşa'nın
halk oyunlarında yaşamasına mukabil, Çalpara da denen Çengi Çubuğu,
Köçekçe ve Tavşanca'larla
3
birlikte tarihe karışmıştır. Osmanlı mûsikîsinde kullanılmış olan çalgıların sayısı da, çeşitli çalgıların
kaynaklarına göre değişiklik -daha doğrusu artış- göstermiştir:
II. Murad çağı yazan Şükrullah sadece 9. Lâdikli 18, Kâtib Çelebi
19 çalgılık liste verirlerken, yazarlığı yanında çok iyi bir Müzisyen
olan Evliya Çelebi, çoğunun tarifini de verdiği 76 çalgı adı
zikretmiştir.
4Mûsikî aletleri bilimi demek olan Organoloji'de çalgılar,hangi Müzik
söz konusu olursa olsun, bu sanatın insanla birlikte doğuşundan bu
yana geçirdiği merhaleler gözönüne alınarak, vurmalı çalgılar,
nefesli çalgılar ve telli çalgılar sırası içinde incelenmektedir
.'Ritm sazlar'da denen vurmalılar, kendi aralarında ayrıca: tahtalar,
zilliler ve derililer olarak üçe ayrılmakta: nefesli ve telli çalgılar
-ritm çalgılarına paralel- 'melodi çalgıları' adını almakta,
nefesliler 'dilli' ve 'dilsiz', telliler de 'mızraplı' ve 'yaylı' alt
başlıklarına göre sınıflandırılmaktadır .Bir başka tasnif şekli
de çalgıları yine vurmalı-nefesli-telli düzeni içinde bu defa
kullanılış alanlarına (fonksiyonlarına) göre gruplamaktır: Askeri
Müzik çalgıları, Dînî Müzik çalgıları, Halk Müziği çalgıları,
Klâsik Müzik çalgıları ve Eğlence Müziği çalgıları. Biz
burada. Osmanlı mûsikîsinin çeşitli türlerinde kullanılan çalgıları,
kullanılma alanlarını birleştirerek, vurmalı-nefesli-telli (mızraplı-yaylı)
sırasına göre toplu olarak sınıflandıracağız .
A) Vurmalı Sazlar
| 1)Tahtalar |
|
|
Çevgân |
(Askeri Müzik) |
|
Kaşık |
(Halk Oyunları) |
|
Çalpara veya Çengi Çubuğu |
(Köçekçe ve Tavşanca'larda) |
| 2)
Zilliler |
|
| Zil (Halile) |
(Tekke Müziği) |
| Mehter Zili |
(Askeri Müzik) |
| Hitit Sistrumu |
(Askeri Müzik.) |
| Zilli Maşa |
(Halk oyunları) |
| Parmak Zili |
(Eski ve yeni Raks Müziği) |
| 3)
Derililer |
|
| Kös |
Askeri Müzik |
| Davul |
Askeri ve Halk Müziği |
| Nakkare |
Askeri Müzik |
| Kudüm |
Tasavvuf ve Klâsik Müzik |
| Dâire5 |
Klâsik Müzik |
| Def |
Fasıl Müziği |
| Bendir6 |
Tasavvuf Müziği |
| Nevbe |
Tasavvuf Müziği |
| Darbuka7 |
Oyun havaları |
| 4) Fırınlanmışlar |
|
| Cam Bardaklar |
Oyun Müziği |
| Kâseler |
Oyun Müziği |
| Fincanlar |
Oyun Müziği |
B) Nefesli Sazlar
| 1)Dilliler |
|
| Zurna |
Askeri ve Halk Müziği |
| Mey |
Halk Müziği |
| Kaval |
Halk Müziği |
| Tulum |
Halk Müziği |
| Sipsi |
Halk Müziği |
| Çifte |
Halk Müziği |
| Arğul |
Halk Müziği |
| Düdük |
Halk Müziği |
| 2)Dilsizler |
|
| Nefir |
Askeri Müzik |
| Kaval |
Halk Müziği |
| Ney |
Klâsik ve Tasavvuf Müziği |
| Girift |
Klâsik Müzik |
| Miskal |
Klâsik Müzik |
| Pîşe |
Klâsik Müzik |
| Mû |
Klâsik Müzik |
| Kara kamış |
Klâsik Müzik |
| Komuz |
Oyun Müziği |
| Garmon |
Mızıka ve Oyun Müziği |
| Hokkabaz Borusu |
Eğlence Müziği |
| Mizmar |
Klâsik Müzik |
C) Telli Sazlar
| 1) Yaylılar |
|
| Iklığ |
Halk Müziği |
| Sînekeman8 |
Klâsik Müzik |
| Keman |
Klâsik Müzik |
| Rebab |
Tasavvuf Müziği |
| Klâsik Kemençe |
Klâsik Müzik |
| Karadeniz Kemençesi |
Halk Müziği |
| Ağaç Kemane |
Halk Müziği |
| Yaylı Tanbur |
Klâsik Müzik |
| Kabak Kemane |
Halk Müziği |
| 2)Mızraplılar |
|
| Kopuz |
Askeri ve Halk Müziği |
| Kolca Kopuz |
Halk Müziği |
| Lâvta |
Oyun Müziği |
| Çeng ( Mugni) |
Klasik Müzik |
| Tanbur |
Klasik Müzik |
| Ud |
Klâsik ve halk Müziği |
| Kanun |
Klâsik ve halk Müziği |
| Santur |
Klâsik Müzik |
| Saz Ailesi |
|
| Cura |
Halk Müziği |
| Cura-Bağlama |
Halk Müziği |
| Bağlama |
Halk Müziği |
| Tanbura |
Halk Müziği |
| Dîvan (Meydan) sazı |
Halk Müziği |
| Tar Ailesi |
|
| Dombra |
Halk Müziği |
| Dotar |
Halk Müziği |
| Setar |
Halk Müziği |
Asya Türkleri Müziği Çalgıları |
|
| Balaban (MEY) |
Halk Müziği |
| Gubuz |
Halk Müziği |
| Koray |
Halk Müziği |
| Sıbızgı |
Halk Müziği |
| Mazhar |
Halk Müziği |
| Gıçek |
Halk Müziği |
| Kılkopuz |
Halk Müziği |
| Rubab |
Halk Müziği |
| Nay |
Halk Müziği |
| Kemença |
Halk Müziği |
Hazırlayan : Ali TUTAN
Dipnotlar
(1) Çalgı : Farsça anlamdaşı sâz dışında. diğer bütün dillerde çalgı'nın karşılıgı
mûsikî aleti demek olan iki kelimeden meydana gelir ( İng.,."musical instrument, Ar.,."el-alet el-musiqi.") vs. 'Çalgı aleti'
demek bu yüzden yanlıştır: saz'ın ise Farsça'da, çalgı dışında birçok degişik anlamı vardır.
(2) Tanburi İsak'ın ögrencisi Zeki Mehmed Ağa'nın, hacca gitmeden önce vedalaşmak üzere gittiği İstanbul kadısı ve Anadolu kazaskeri müderris
Ârif Ef.'den, ''Hacca gidiyorum. orada saza tövbe edeceğim ve bir daha çalmayacağım'' demesi üzerine, ''Çal evladım çal.
Arafat'ta bile çal'' cevabını aldığı anekdotu ünlüdür.
(3) Köçekçe-Tavşanca: köçekçe, bu tür eserler kıvrak nağme ve usûllerle düğün ve eğlence alemlerinde çalıp oynamak maksadı ile bestelenmiştir. Köçekçelerin saz bölümlerinde
yapılan aranağme yada taksimlere tavşanca adı verilirdi.
(4) Bkz. H.G.Farmer. Turkish Instruments of Music... (önsöz) Longwood Press, Portland (ABD) 1976.
(5) Dâire (Klâsik Müzik), bugün klâsik Müzik ve koro konserlerde, kudüm ile kullanılması gereken âlet budur.
(6) Bendir (Tasavvuf Müziği), sadece tasavvuf müziğinde kullanılır. dindışı müzikte kullanılması büyük hatadır.
(7) Darbuka (Oyun Havaları), Dümbek ve dümbelek yankısözleri de kullanılır.
(8) Sînekeman (-1- Violin d'amour; 2-Fr.,Viole d'amour; it.,Viole d'amore; al., Liebesgeige.) Adın
"sîne" kısmı mecazen aşığın bağrı anlamı ile beraber göğüse dayanarak tutulduğundandır.
Kaynaklar :
- Gazimihal, Mahmut Ragıp., Milli Eğitim Basımevi, İstanbul, 1961
- Karadeniz, M.Ekrem.,Türk Mûsikîsinin Nazariye ve Esasları, T.İş Bankası Kültür Yayınları,
- Güvenç, Rahmi Oruç., Türk Mûsikîsi Tarihi ve Türk Tedavi Mûsikîsi, s.6-9
- Tanrıkorur, Cinuçen., Osmanlı Mûsikîsi, (Yayınlanmadı), s.32-35
- Yektâ Bey, Râuf., Türk Mûsikîsi, Pan Yayıncılık İst.1985, s.84-95