Köyün Muhtarı Cemal'e Sarac’ın bir muhtarı var Muhtar demeye bize ar Nefes boruları pek dar Döşünü yelpik bürümüş Duvarın dibinde yatar Tükrüğüne balgam katar Bu da birgün mühür atar Dizini sızı bürümüş Muhtar yola gidemiyor Görevini bilemiyor El yüzüne diyemiyor Gözünü cibik bürümüş Muhtarın dişleri gedik Sırtı kambur omzu düşük Kafa geniş ağzı büyük Burnunu sümük bürümüş Adı cemal lakabı gedik Siz buna oy vermen dedik Başımıza bela sardık Ağzını kimek bürümüş Bari heyeti iyi olsa Topal nuri mührü alsa Mustafa ordan nenni çalsa Onu da tembellik bürümüş Aza olmaz ali tuna’dan Hüseyin kılıç çıksın aradan Başımız kurtulmaz belâdan Dilini sövmelik bürümüş Bakın ne der yeter ana Ünü yayılmış her yana Sizi de çök severim ama Köyümü sevmelik bürümüş