THM ve TÜRKÜLER

Türk Halk Müziği, Türkülerden oluşan yüzlerce yıllık geçmişe sahip ve geleneksel Türk Müzik Sanatıdır. Türkü, ezgi eşliğinde söylenen halk şiiridir.

Türküyü oluşturan dize grupları arasında tekrarlanan kavuştak bölümleri vardır. Türküler ezgilerine göre uzun havalar ve kırık havalar (oyun havaları)olarak adlandırılırlar.

Konusuna göre ise ölüm, ayrılık, savaş, çocuk, doğa türküleri vardır.

Bir ezgi ile söylenen halk şiirinin her çeşidini göstermek için Türkiye?nin sözlü geleneğinde en çok kullanılan ad Türkülerdir.

Özel durumlarda ya da ezginin, sözlerin çeşitlemesine göre ninni, ağıt, deyiş, hava adları da kullanılmaktadır.

Türk halk edebiyatı nazım şekli ve türüdür. Ezgisi yönüyle diğer halk şiiri türlerinden ayrılır. Türküler genellikle anonimdir. İsimleri bilinen saz şairlerinin söyledikleri de giderek halka mal olmuş ve bunlar da anonimleşme eğilimine girmiştir. Türkü söylemeye "türkü yakmak" da denir. Türkü adı Türk sözcüğüne Arapça "ı" eki eklenmesiyle ortaya çıkmıştır. "Türk?e özgü" anlamına gelir.

Türkü sözcüğü ilk kez XV. Yüzyılda Doğu Türklerince kullanılmıştır. Hikmet Dizdaroğlu, Anadolu?da türkünün ilk örneğini Öksüz Dede?nin verdiğini belirtir. Türküler genellikle hece vezninin 7, 8 ve 11?li kalıplarıyla kıtalar halinde söylenir. Her kıta türkünün asıl sözlerinin bulunduğu bend ile nakarattan meydana gelir. Nakarat her bendin sonunda tekrarlanır. Bu kısım bağlama veya kavuştak diye de bilinir. Türküleri kesin ayrıma sokmak güçtür. Bir yörede yakılan türkü diğer bir yöreye şekli ve söyleniş biçimi değişerek geçebilir. Türküler ezgilerine, konularına ve yapılarına göre ayrılır.


Ezgilerine göre türküler :

      ● Kırık havalar: Usullü ezgilerdir. Alt türleri; türkü (genelde tüm kırık havalar için, özelde diğer türlerin dışında kalanlar için kullanılır), deyiş, koşma, semah, tatyan, barana, zeybek, horon, halay, bar, bengi, sallama, güvende, oyun havası, karşılama, ağırlama, peşrev, teke zortlatması, gakgili havası, dımıdan, zil havası, fingil havası dır.
      ● Uzun havalar: Usulsüz ezgilerdir. Alt türleri; uzun hava (diğer türlere girmeyenler için kullanılır), barak, bozlak, gurbet havası, yas havası, tecnis, boğaz havası, elagözlü, maya, hoyrat, divan, yol havası, yayla havası, mugam dır. Ayrıca gazeller de özellikle Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde halk arasında söylenmektedir.

Konularına göre türküler :

Ninniler ve çocuk türküleri, tabiat üzerine türküler, aşk türküleri, kahramanlık türküleri, askerlik türküleri, tören türküleri, iş türküleri, acıklı olaylarla ilgili türküler, güldürücü türküler, karşılıklı söylenen türküler, oyun türküleri, ağıtlar.

Yapılarına göre türküler :

      ● Mani kıt?alarından kurulu türküler: Birbirleriyle ilgili konularda söylenmiş manilerin sıralanarak ezgiyle okunmasından meydana gelir.
      ● Dörtlüklerle kurulu türküler.dörtlüklerle kurulu türküler adı üstünde dörtlüklerden oluşan türkülerdir.bu tür türküler de anonimdir.

Kelime manası :

Türkü Türki yani Türk'e, doğuya ait olan manasındadır.

« H »   H A R F İ N D E N   T Ü R K Ü L E R »   Ha Bu Dereden Esen Yel   Ha Bu Diyar (eledir Oğul)   Ha Buradan Aşağı   Ha Buradan Görünür   Ha Buranın Ekini   Ha Gayret   Ha Gel Gel (bu Gönül Tahtına)   Ha Leylim Leylanı   Ha Vurun Kızlar Yürüsün   Hab-ı Gafletten Uyanıp   Hab-ı Nazda Yatar İken Uyandım   Haber Gelmez (dolanır Başımda)   Haber Gözler Gözlerim   Haber Sal Sevgilim   Haber Salın O Yare   Haber Ver (gazel)   Haberin Var Mı   Haberin Var Mı (bana Sen)   Haberin Var Mı (bu Sineyi)   Haberin Var Mı Hey Gönül   Haberin Yok (salınarak Gelen)   Haberin Yok (vefasız Yar)   Habersiz (muammalı Divan)   Habeşin Bağında Vurdular Beni   Habilban (çıktım Dağlar Başına)

	S A Y F A  : 1 / 24
	1  2 3 4 5 6 7 8 9 10 .20.